Maar je bent meer dan je autisme…

(of vul gelijk welke vorm van neurodiversiteit of handicap in)

Ik beken dat het rood me steevast een beetje voor de ogen komt, dat mijn tenen beginnen krullen en er in mijn hoofd een zeer luide ‘Duh!’ weerklinkt. En bij alle gelijkaardige uitspraken of de stelling dat mijn autistisch en AD(H)Der zijn een “label” is.  

Ok dan. En doofheid, slechtziendheid, verlammingen, ziekte en de gevolgen ervan… ook allemaal labels dan. Laten we hat dan maar meteen grondig aanpakken. Je werk, je ouderschap, je kleding, je haarkleur, je smaakprofiel, … Maar ook je angsten, je trauma’s, je talenten, je kennis… Allemaal labels.  

Nee?

Of waarom ik dat zo zie?  

Simpel. Mijn autisme, ADHD en hoogbegaafdheid zijn een fundamenteel deel van wie ik ben. Ze bepalen mee hoe ik wereld ervaar, hoe ik alles verwerk en hoe ik mezelf uit. Mijn input, processing en output dus. Zij zijn inherent deel van hoe en wie ik ben. Zij maken, net als alle andere opgesomde zaken, deel uit van wie ik ben. Een redelijk stevig deel zelfs. Maar ze zijn niet wie ik ben. Als mens word je gevormd door heel veel zaken. Wie je bent, wat je overkomt, hoe je wordt ondersteund, met wie je opgroeit en verbindt, de omgeving waarin je leeft… En je bent steeds in verandering.  

Wij zijn niet dom. Ouders van neurodiverse kinderen ook niet. Wij weten allemaal heel erg goed dat we meer zijn dan onze neurodiversiteit alleen. Maar dat neurodivers zijn heeft wel een erg grote impact op onze alledaagse beleving en wie we zijn.  

En zolang er wordt getrokken en geduwd om mensen die te ver buiten de norm vallen, er toch proberen in te duwen, zal het toch een handicap blijven. Omdat je mensen zo kapot maakt. Wanneer je een onregelmatige veelhoek in een vierkante vorm duwt, maak je deze veelhoek kapot.  

Maar je bent meer dan je ouderschap. Je bent meer dan je huidskleur (wat ook een serieuze handicap kan zijn in onze samenleving. Knettergek, I know). Je bent meer dan je werk, je schoenmaat, je ervaringen en levensloop… Je bent alles wat jou jezelf maakt. En tegelijk bepaalt niets daarvan wie jij echt bent. Dat mag je zelf kiezen, elke keer opnieuw.

Mooi hé