Uit de startblokken

Al 2.5 jaar schrijf ik stukjes rond neurodivers zijn. Wat startte met het neerschrijven van mijn bedenkingen rond autisme na de diagnose van mijn dochter, breidde langzaam uit tot stukjes die het bredere scala van neurodivers zijn aanraken. Ondertussen kreeg ik mijn eigen diagnose en blijk ik zelf een autistische ADHD’er te zijn. Die ook hoogbegaafd is. En ook daarover ben ik beginnen schrijven. De voorbije jaren heb ik veel gelezen, veel geluisterd en veel gesproken met andere mensen op het spectrum, met ouders van kinderen die ook anders zijn of zoals ik het graag noem: buiten-gewoon. Ik had geweldige gesprekken met mijn thuisbegeleidster en bouwde een misschien wel uitgesproken mening op over wat autisme en neurodivers zijn inhoudt. Toch zeker wat het inhoudt voor mijn dochter en mij.

Af en toe liet ik een schrijfsel los op de wereld of deelde het met iemand die het interesseerde. Langzaamaan groeide het idee om mijn ervaringen en wat ik heb geleerd te delen met de buitenwereld. Ik heb het voor me uit geschoven omdat het eng is je zo bloot geven. En ik sta niet graag in de belangstelling. Maar ik kreeg aanmoedigingen van lieve mensen, van mensen die er wat van kennen en van lotgenoten om toch de sprong te wagen. En zo raapte ik op een zaterdagavond mijn moed bij elkaar en zette de eerste stappen om deze blog in het leven te roepen.

Dankjewel om met open geest mijn ervaringen en meningen te lezen. Ik hoop dat je er iets aan hebt. Of ik hoop dat je er een ander mee kunt helpen. Moest je nog vragen hebben over autisme, ADHD of neurodivers zijn, aarzel niet om me te contacteren.