De Vloekauto    

Een groot deel van de beste gesprekken die ik met mijn dochter heb, gebeuren in de auto. We zitten vaak samen in de auto. Met de fiets naar school gaan is vooralsnog geen optie omdat het spitsuur ingaan met een jongere die niet (lang) kan focussen op het verkeer, of op de ‘foute’ zaken focust (‘oh, een puppy!’) best wel gevaarlijk kan zijn. Ze heeft me al eens omver gefietst vanwege een hond en nog steeds moet ik ‘kijk uit!’ roepen voor ze een straat over rent. Openbaar vervoer is ook een no-go wegens te veel prikkels, te veel onvoorspelbaarheid en te veel stress. De auto is dus onze vertrouwde hulp.

En om één of andere reden, praat ze graag en open in de auto. Is het omdat we elkaar niet moeten of kunnen aankijken, omdat er minder externe prikkels zijn, omdat we vaak in de auto zitten wanneer ze net iets heeft beleefd of ergens naar onderweg is om iets te beleven, wat dus wel wat los maakt? Geen idee en dat doet er ook niet toe. Ik ben dankbaar voor de geweldige gesprekken die we de voorbije jaren al in de auto hebben gehad. En dat kan over gelijk wat gaan. De ruimte, het universum, wat er na de dood komt, is er een hemel en hel, waarom sommige dingen haar en of mij stress geven, wat we leuk en grappig vinden, situaties van de dag bespreken, haar favoriete manga en anime (van dat moment) bespreken, waarom mensen ruzie maken, wat haar die dag overprikkelde, wat die dag geweldig was, hoe megacute die hond van daarnet was, hoe je lichaam werkt, hoe knettergek onze kat Floof ( klinkt als Floef) kan zijn, … alles. De auto is al heel lang een veilige ruimte. Sacred space voor ons allebei.

En sinds een tijdje is het dus ook de plaats waar eens in alle veiligheid mega hard en luid gevloekt mag worden. Omdat het haar soms echt te veel is maar omdat vloeken niet altijd en overal kan en mag. Omdat ik het zelf sinds ik mama werd probeer te beperken maar eerlijk gezegd, ik kan vloeken als een ketter en het lucht soms gewoon echt op om even hartsgrondig en vanuit je tenen te vloeken. En zo ontstond het idee van de vloekauto. In onze auto mag er dus zo hard gevloekt worden als je wilt. Even alles eruit gooien. Tot nader orde proberen we het wel te beperken tot de momenten dat we met 2 in de auto zitten. Wat gelukkig meestal het geval is. En het is niet eens zo vaak nodig. Maar soms wel, heel hard zelfs. En als het echt heel dringend is, mag het ook wel buiten de auto.

Maar de veilige ruimte die onze auto is geworden, die heeft ons al heel erg veel gebracht.

Een veilige ruimte kan voor iedereen (iets of ergens) anders zijn. Maar het is ontzettend waardevol om het te hebben. De ruimte of plaats waar jij/ je kind/ jullie je veilig voelen en alles bespreekbaar kan zijn. De ruimte waar je veilig kan instorten of kwaad kan worden. De ruimte waar dat als dat dan gebeurd, het achteraf niet tegen je gebruikt wordt of het je verweten wordt. Ik wens iedereen vanuit de grond van mijn hart zo een veilige ruimte toe.