Het is hier wat stilletjes geweest de laatste 3 weken. Het heeft gestormd in mijn hoofd. En niet zomaar een klein najaarsstormpje maar een ‘full blown’ orkaan. Soms neemt mijn ADHD de bovenhand. Ik denk tenminste dat het mijn ADHD is. Op het spectrum van het neurodivers zijn, zijn er geen afgelijnde grenzen. In mijn hoofd is het sowieso al zelden stil. Meestal is het er al behoorlijk hectisch want ik ben een associatieve denker. Iedereen die me kent, weet dat wanneer ik een verhaal begin te vertellen je nooit zeker weet of ik ooit bij de clou zal geraken. (Ik weet dat trouwens zelf ook nooit 😊 )
Maar soms gaat het volume erg hard omhoog. De wind neemt toe en er ontstaat een zware storm in mijn hoofd. Mijn gedachten gaan de hele tijd alle kanten uit. Mijn gevoel begint ook alle kanten uit te gaan. Ik ben continu overprikkeld want ik ben al overprikkeld puur door wat er zich intern allemaal afspeelt. En ik weet niet eens wat er zich precies afspeelt! De verwarring is ENORM. Ik begin me al gauw wat verloren te voelen en het lukt me niet meer om zaken op te starten, laat staan af te werken. Ik ben de voorbije weken aan verschillende stukjes gestart, maar ze zijn allemaal gestrand. Verzand in de chaos in mijn hoofd. En hoe langer dat aansleept, hoe rotter je je voelt. Hoe meer verloren. Hoe moeilijker het wordt om nog dingen te doen. Vroeger ging ik dan sporten, lopen of reed ik met de moto. Ging ik iets doen dat liefst zo intens en lang mogelijk was in een poging even wat stilte te krijgen in mijn hoofd. Ik vermoed dat daar de H in ADHD vandaan komt. Dat die onrust een teken is van de storm en een poging deze af te schudden.
Op den duur wil ik gewoon onder een dekentje kruipen en verdwijnen. Of toch op zijn minst dat de buitenwereld even verdwijnt.
En eigenlijk geven mijn lichaam en geest daar aan wat ik nodig heb. Ik geloof dat die stormen komen wanneer ik te lang over mijn grenzen ben gegaan. Wanneer ik te lang overprikkeld geweest ben. En het enige wat mij helpt is rust. En ook al heb ik dan de neiging om mijn brein te verdoven met Netflixmarathons of breinspelletjes op mijn telefoon, dat is niet de soort rust die ik au fond nodig heb. Het is er wel een deel van. Het helpt me de eerste scherpe kantjes van de storm en pijn af te halen. Het geeft een startpunt. Maar dan moet ik vooral aan zelfzorg doen. Rust nemen van de samenleving maar wel contact hebben met de mensen die me opladen en rust geven. Ik ben gaan wandelen met een lieve vriendin, ik ben op de koffie gegaan bij een andere dierbare vriendin, ik heb gezond en goed gegeten, ik ben naar het zwembad gegaan wanneer het rustig was en heb in het warme water gelegen en in de sauna gezeten. Mijn dochter heeft me extra geknuffeld en Floof, onze viervoetige therapeut, komt ook elke dag knuffelen. Ik heb boeken gelezen, in bad gelegen en mijn cirkel die verspreid woont, gezien via zoom. Ik heb mijn familie gezien en geknuffeld. En zonder dat ik het helemaal doorhad, is de storm in kracht afgenomen. En vanmorgen was hij gaan liggen. Wat een heerlijk gevoel. Ik voel me terug mezelf. Ik heb weer wat meer energie. Ik kan veel helderder denken. Ik heb spontaan koekjes gebakken en ben beginnen denken over deze blog. Over hoe moeilijk het was in de chaos. Dat het onmogelijk was iets neer te pennen waar ik tevreden over was. En toen bedacht ik me dat het misschien wel goed zou zijn om over die chaos, die overweldigende stormen te schrijven.
Die stormen kunnen soms lang woeden. Wanneer iemand niet de tijd krijgt of kan nemen om tot zichzelf en tot rust te komen, wanneer iemand continu in de overprikkeling geduwd blijft dan blijven de stormen aanslepen en aan kracht winnen. Die stormen kunnen dan maanden en zelfs jaren duren. En zo geraken mensen (zelfs kinderen) in een depressie. Het is niet voor niets dat neurodiverse mensen veel sneller en vaker in depressies of burn-outs belanden. Het is gewoon weer meer van hetzelfde: wanneer kinderen, mensen zichzelf niet kunnen zijn, wanneer ze (vaak onbewust) door de omgeving gedwongen worden zich continu te conformeren en daardoor ook continu overprikkeld zijn, dan komen de stormen. En iedereen weet: hoe zwaarder de storm, hoe groter de schade. En hoe langer de heropbouw zal duren.
Buiten-gewoon 